Ramla Ali: Ter, Gözyaşı ve Hayatını Anlatan Filmin Perde Arkası

Ramla Ali, hayatının en ağır anlarını yeniden yaşamak zorunda kaldı. Somali İç Savaşı’nın gölgesinde başlayan, ailesinin Kenya’ya ve ardından Londra’ya uzanan kaçışıyla şekillenen hikâyesi, yedi yıllık zorlu bir çalışmanın ardından In the Shadows filmiyle beyaz perdeye taşındı.

Ancak bu film yalnızca bir boksörün başarı öyküsü değildi. Ali’nin çocukluk travmaları, ailesiyle yaşadığı çatışmalar, ringde kendine açtığı yol ve bugün geldiği noktaya ulaşmak için ödediği bedeller, yapım sürecinde bir kez daha karşısına çıktı.

Deontay Wilder: Fury-Joshua Gecesinde Jai Opetaia ile Karşı KarşıyaBUNU DA OKUYABİLİRSİNİZDeontay Wilder: Fury-Joshua Gecesinde Jai Opetaia ile Karşı Karşıya 04/11/2026 19:34

Eylül 2024: Geçmişinden kaçma

Ali, Kenya’nın Malindi kentindeki konaklama yerinden annesini aradığında önünde zor bir konuşma olduğunu biliyordu. Filmin çekimlerinin son haftasındaydılar ve Ali’nin Somali’deki erken çocukluk dönemini anlatan sahneler yeniden kuruluyordu.

O gün çekilecek sahne, Ali’nin erkek kardeşinin ölümünü anlatıyordu. 1988’de başlayan iç savaş sırasında ailenin bahçesine düşen patlayıcı, kardeşinin hayatını aldı. Küçük çocuğun cansız bedeni el arabasıyla hastaneye götürüldü. Ali o sırada bebekti ve yaşananları hatırlamıyordu.

“Sete gitmek istemiyorum” diyen Ali’ye annesi, geçmişten asla kaçmaması gerektiğini söyledi. Yaşananları kendisinin gördüğünü ve kızının da bu sahneyi izleyebilecek kadar güçlü olduğunu belirtti. Ona tek bir tavsiye verdi: Cesur ol ve ortaya çıkan duyguları bastırma.

Ali, mülteci olarak geçirdiği yılların, Londra’daki mücadelesinin ve ringde aldığı darbelerin kendisini sertleştirdiğini düşünüyordu. Fakat çekim alanında kardeşinin ölümünü anlatan sahneyi tekrar tekrar izlerken gözyaşlarına engel olamadı. Yedi yıllık emeğin ağırlığı bir anda üzerine çöktü. Setten uzaklaştı, Malindi sokaklarında yürüdü ve insanların bakışlarına aldırmadan ağladı.

Haziran 2023: Sonuna kadar ayakta

Letitia Wright’ın o geceyi bir gala yemeğinde geçirmesi bekleniyordu. Bunun yerine, Ali’nin ilk profesyonel yenilgisinin ardından, Tiara Brown ile birlikte hastaneye gidiyordu. Ali, Julissa Alejandra Guzmán tarafından nakavt edilmiş ve beyin sarsıntısı kontrolü için sağlık merkezine götürülmüştü. Dört ay sonra bu yenilginin rövanşını alacaktı.

Hastane güvenliği herkesin içeri girmesine izin vermeyince Wright, kendisinin de profesyonel dövüşçü olduğunu söyleyerek içeri girdi. Ali’nin yakın çevresi Wright, Brown ve Londra’dan gelen Gardner Moore, saatler boyunca bekledi. Ali’nin eşi Richard Moore, herkesin ayrılmasını istediğinde ise kimse yerinden kıpırdamadı.

Brown ve Wright aynı cümleyi tekrarlıyordu: “Sonuna kadar ayaktayız.” Wright, sabah Miami’ye uçacak olmasına rağmen hastaneden ayrılmadı. Bekleyiş sırasında Brown’dan boks kurallarını, sporcuları, müsabakaları ve komisyonları öğrenerek canlandıracağı dünyanın içine daha da fazla girdi.

Wright, Ali’nin hikâyesini bir yıl önce bir spor programında dinlemişti. Daha sonra ikili bir moda gösterisinde tesadüfen karşılaştı. Ali’nin gönderdiği senaryo, ailesinin Somali’den Kenya’ya, Dubai’den İngiltere’ye uzanan yolculuğunu anlatıyordu. Doğu Londra’daki sosyal konutlarda büyüyen Ali, yaklaşık 13 yaşında zorbalıkla mücadele etmek ve kendini bulmak için boksa başlamıştı. Fakat ailesinin inançları nedeniyle bunu gizlemek zorundaydı.

Ailesi gerçeği öğrendiğinde bokstan uzaklaşmak zorunda kalan Ali, daha sonra gizlice yeniden ringe döndü. Olimpiyatlara katılmak ve Somali’yi temsil etmek istediği için kariyerini kamuoyuna açıkladı. Wright bu hikâyeden etkilendi ve rolü kabul etti.

Hastanede saatler ilerlerken Wright, atıştırmalık otomatından aldığı acılı cipslerle kasvetli geceye kısa bir gülümseme kattı. Ali acil servise yatırıldıktan sonra arkadaşları onunla kısa bir vedalaşma fırsatı buldu. Wright, Ali’nin odasına girdiğinde onu beklenenden çok daha iyi bir ruh hâlinde gördü.

O gecenin sonunda Wright oteline dönerken araçtaki sürücü, yolcusunun kim olduğunu fark edemedi. Wright otelden indikten sonra kendi kendine şu soruyu sordu: “Kara Panter az önce arabamda mıydı?”

Şubat 2024: Geçmişin sokaklarında

Ali ve Wright, Londra’nın Whitechapel bölgesinde yürüyerek Ali’nin çocukluğunun izini sürdü. Ailesi Somali’den kaçtıktan sonra 1992’de İngiltere’ye yerleşmiş, doğu Londra’nın farklı semtlerinde yaşamıştı.

Wright, Ali’nin eski sosyal konutunun önünde telefonuyla görüntü almaya başladı. Ali, yıllarca ailesinden gizlediği boks çalışmalarını bu binada sürdürmüştü. Eski evinin pencerelerini, balkonunu ve avlusunu gösterirken Wright, onun çocukluk hâlini gözünde canlandırdı.

İkili, Ali’nin antrenman yaptığı günlerde koştuğu parka doğru ilerledi. Ali, bazen koşmak, bazen de arkadaşlarıyla piknik yapmak için bu parka geldiğini anlattı. Bölgenin gelişmesinden memnun olduğunu ancak eski sakinlerin evlerinden uzaklaştırılmasının üzücü olduğunu söyledi.

Daha sonra York Hall’a giden Ali, burada ilk ulusal şampiyonluğunu kazandığını anlattı. Wright salona girmek için randevu gerektiğini öğrenince dışarıda bekledi. Ali’nin hikâyesini doğru yansıtmak isteyen oyuncu, “Gerçek bir insanı canlandırıyorsam onun yaşadığı yerlere giderim” dedi.

2024 kışı: Kötü bir his

Ali ve eşi Richard Moore, Los Angeles’ta, Ali’nin Yamileth Mercado ile yapacağı haziran ayındaki unvan maçına hazırlandığı dönemde konaklıyordu. Film ise hâlâ çekim aşamasına ulaşamamıştı.

Moore ve yapımcı Madeleine Sanderson, Ali’nin hikâyesini önce belgesel olarak düşünmüş, daha sonra senaryolu bir filme yönelmişti. Yönetmen Anthony Wonke ve yapımcı Lee Magiday projeye katıldı. Senaryo hazırlandı, bağımsız filmin finansmanı oluşturuldu. Ardından salgın ve 2023’teki Hollywood grevleri süreci daha da geciktirdi.

Oyuncu kadrosu, ekip ve çekim yerleri nihayet belirlenirken Moore bir gece ansızın uyandı. İçine doğan kötü hissi eşine anlattı: Letitia Wright’ın filmden çekileceğini ve Jasmine Jobson’ın Ali’yi canlandıracağını söyledi.

Ali’nin yanıtı kısa ve sertti: “Neden hiçbir zaman dünya şampiyonu olduğumu göremiyorsun?”

Temmuz 2024: Evet, bu rol benim

Jasmine Jobson’a acil bir mesaj ulaştı. Ekibinin hemen okumasını istediği bir senaryo ve boşalan başrol vardı. Jobson, daha önce birkaç kez izlediği Ali’nin hayatını anlatan metni okumaya başladı.

Letitia Wright, çekimlerin başlamasına bir ay kala bilinmeyen bir nedenle projeden ayrılmıştı. Wright’ın ayrılması yapımı iki hafta geriye itti. Jobson, Ali’nin kardeşinin ölümünü anlatan sahneye geldiğinde bu rolü oynaması gerektiğini anladı. Gözyaşları içinde menajerini aradı ve kararını verdi: “Daha bitirmedim ama cevabım evet.”

Temmuz 2024: En derin sırlar

Jobson, rolü kabul ettikten sonra Ali ve Moore ile doğu Londra’da buluştu. Moore, bu dönemi daha sonra bir dünya şampiyonluğu maçından bile stresli olarak tanımlayacaktı.

Jobson, yürüyüş sırasında kendisini tanıyan hayranlarla fotoğraf çektirdi. Ardından Ali’ye kendi hayatından söz etti. 14 yaşında koruyucu aile sistemine girdiğini, ebeveyn desteği olmadan büyüdüğünü ve aksi hâlde bugün hayatta olmayabileceğini ya da hapiste bulunabileceğini anlattı.

Ali, Jobson’ın bu kadar kişisel bilgileri paylaşmasını aralarındaki güvenin güçlü bir işareti olarak gördü. Ona göre en derin ve karanlık sırlarını anlatabilen bir insan, mutlaka güvenilebilecek biriydi.

Ağustos 2024: İlk gün, ilk raund

Jobson’ın ring sahnelerindeki ilk çekim günü geldiğinde Ali, Londra’daki Shadwell bölgesinde bulunan amatör boks kulübünün yakınındaki makyaj karavanındaydı. Jobson, iki haftalık yoğun hazırlığın ardından ilk kez kamera önünde ringe çıkacaktı.

Ali, saçları örülürken Jobson’a hayatını ve kadınların güvenli alanlarda boks öğrenmesini sağlayan kâr amacı gütmeyen çalışmasını anlattı. Jobson’ın saçlarını iki yandan ördüler. Günün sonunda ise Ali’nin ekibinde özel bir görevi vardı: Jobson’ın boks dublörü olmak.

Yapım ekibi iki yıl önce Ali’ye başrolü kendisinin oynayıp oynamayacağını sormuştu. Ali o dönemde Los Angeles’ta oyunculuk dersleri alıyor ve oyunculuğa ilgi duyuyordu. Ancak milyonlarca dolarlık bir filmi taşıyacak deneyime sahip olmadığına inanarak teklifi geri çevirdi.

“O zaman kendimi hazır hissetmemiştim” diyen Ali, aynı teklif bugün gelse muhtemelen kabul edeceğini söyledi.

Ağustos 2024: Gerçeğe sadık kalmak

Jobson, beyaz sabahlığıyla sette repliklerini ve ring hareketlerini çalışıyordu. Bu kez yalnızca bir karakter yaratmıyordu; gerçek bir insanın hayatını canlandırıyordu. Bu nedenle her hareketin dikkatle ele alınması gerekiyordu.

Ali de filmin en önemli önceliğini belirlemişti: Gerçeklik. Yönetmen Wonke’nin omzunun üzerinden küçük ekrana bakıyor, çekimleri dikkatle takip ediyordu. Bir anda “Ağız koruyucusu!” diye bağırdı. Jobson’ın ağzındaki koruyucu eksikti ve çekim durduruldu.

Eksik parça bulunup yerleştirildikten sonra sahne devam etti. Ali, Jobson’ın spor sutyeninin renginin kendisininkinden farklı olduğunu fark edince bu kez kıyafetini değiştirmesi gereken kişi kendisi oldu. Çünkü çekim planında başrol oyuncusu Jobson’dı.

Yapım gecikince sahnenin bir bölümü salı gününe bırakıldı. Ardından Ali ringe hazırlanarak boks ayakkabılarını giydi, saçlarını sıkılaştırdı ve beyaz başlığını taktı. Wonke, canlandırdığı ilk idman sahnesinde Ali’den kendisini biraz geri çekmesini istedi. Boks koordinatörü Valerian Spicer ise ona ringde “gergin bir enerji” taşımasını söyledi.

Jobson, Ali’yi başlıkla görünce kısa süreliğine şaşırdı. İkisi o kadar benziyordu ki Moore’u canlandıran Finn Cole bile başlıklarını taktıklarında hangisinin Ali olduğunu karıştırdı.

Jobson, “İkizler gibiyiz” diye takıldı. Daha sonra Ali ringe çıktı. Jobson onu ekrandan izlerken Ali’nin aldığı birkaç darbeye kahkahalarla karşılık verdi.

Çekimler ilerledikçe ikili arasında güçlü bir bağ kuruldu. Ali, Jobson’ı her sahneden sonra kenara çekiyor ve ona teknik tavsiyeler vermekten çok övgüler yağdırıyordu. “Tam olarak böyleydi” cümlesini defalarca tekrarladı.

Jobson ise Ali’yi artık hayatı boyunca yanında olacak bir kız kardeş gibi gördüğünü söyledi.

Eylül 2024: Yeniden yanan ateş

Kenya’daki çekimlerin son günlerinde bazı çocuklar sahilde Ali’nin yanına koşarak bölgeden uzak durması gerektiğini söyledi. Çocuklar sahilde gördükleri milisleri gerçek sanmıştı. Oysa bunlar film için rol yapan oyunculardı. Ali, çocuklara korkmamaları gerektiğini anlattı.

Moore bir gün evin dışında otururken Ali onun üzgün olduğunu düşündü. Moore üzgün değildi. Filmin kendisinde yeniden film yapma isteği uyandırdığını söyledi.

Ali bu sözleri unutmadı. Eşine, son 10 yıldır kendi hayallerinin peşinden gittiklerini anlattı: Olimpiyatlar, profesyonel boks, modellik ve dünya şampiyonluğu maçları. Artık birlikte onun hayallerine, yani ortak hayallerine yönelme zamanının geldiğini söyledi.

Çekimler tamamlandıktan sonra ekip dağıldı. Ali, Moore, Wonke, Sanderson ve Magiday Kenya’da kaldı. Dört gün boyunca birlikte dinlendiler. Yedi yıl boyunca filmin yükünü taşıyan ekip, bu süreçte Ali’nin desteğini yakından hissetti.

Bu dönemde Moore ile Ali, yeni bir romantik komedi fikrini konuşmaya başladı. Gerçek hayatta yaşadıkları olaylardan sahneler üretmeye ve filmin ana hatlarını oluşturmaya koyuldular. Böylece ilk uzun metraj senaryoları olan Not Like Us doğdu.

2026 yazı: Sisteme sert darbe

Ali artık kameranın önünde değil, arkasındaydı. Moore ile birlikte ilk yönetmenlik denemeleri olan Not Like Us için çalışıyordu. Ancak bu kez ringin ve kamera önünün baskısı yerini setin bitmek bilmeyen kararlarına bırakmıştı.

Kostüm konusundaki bir karışıklık çekimleri geciktirdi. Yapımdaki herkes Ali ve Moore’a bakıyordu. Burası onların seti, onların filmiydi. Senaryonun 97 sayfalık taslağını çekim metni olarak kullanıyorlardı. Filmin finansmanını sağlamak için Londra’daki evlerini satışa çıkarmış, istedikleri fiyata yaklaşılmayınca satıştan vazgeçmişlerdi. Buna rağmen özel yatırım yoluyla yapımı gerçekleştirecek bütçeyi toplamayı başardılar.

Ali ve Moore’un günü kurtarması gerekiyordu. Her gecikme yeni değişiklikler, yeni maliyetler ve daha kısa çekim süresi anlamına geliyordu. Ali, Wonke’den öğrendiği bir yöntemi uyguladı: Her sahne için üç farklı çekim seçeneği hazırlamak.

Setteki günleri, spor kariyerinde yaşadığı her şeyden daha uzundu. Ali sabah 05.00’te kalkıyor, koşuyor ve ringe döneceği gün için formunu koruyordu. Saat 08.00’de sette oluyor, çoğu zaman 20.00’ye kadar çalışıyordu. Eve döndükten sonra 22.30’da uyuyor, ertesi sabah aynı tempoya yeniden başlıyordu.

İlk iki gün son derece ağır geçti. Üçüncü gün ise ritme alışmaya başladı. Ali, “Hayatımın hiçbir döneminde 12 saat boyunca sürekli tetikte kalıp karar vermek zorunda kalmamıştım. Bu, sistem için büyük bir şoktu” dedi.

Ali ve Moore, üç haftaya yayılan 15 günlük çekim takviminde doğu Londra’da 17 farklı mekân, 76 sahne ve en az 50 kişilik ekip kullandı. Konuşmayan roller de dâhil edildiğinde oyuncu kadrosu en az 170 kişiden oluşuyordu.

Filmi zamanında ve bütçesi içinde tamamlamak için iki yönetmen aynı anda farklı katlarda ayrı sahneleri çekti. Senaryoyu birlikte yazmış olmaları ve her işi beraber yürütmeleri bu yöntemi mümkün kıldı.

Moore yorulduğunda Ali öne çıktı. Ali’nin enerjisi düştüğünde ise Moore kontrolü devraldı. Çekimler başlamadan önce üzerinde anlaştıkları iki şey vardı: Tutum ve çalışma disiplini her şeydi.

Ali, bu deneyimin boks kariyerinde yaşadığı her şeyden daha zor olduğunu söyledi. Dokuz yıl önce hayatının haklarını In the Shadows filmi için devretmeyi kabul ettiğinde önünde böyle bir yolculuk olduğunu tahmin etmiyordu.

Şimdi ise önünde tek bir gerçek vardı: Sıradaki raund sinemaydı.

Daha fazla: Boks haberleri · Dövüş Sporları haberleri

İlgili Makaleler

Başa dön tuşu